Mam nowego bloga oczywiście będę tu pisać, ale jak macie ochotę to wpadnijcie http://angels-moon-blue.blogspot.com/
~Gumycollie:)
wtorek, 6 maja 2014
poniedziałek, 21 kwietnia 2014
Rozdział 2
Promień słońca wkradły się do mojego pokoju padając na moją
twarz, budząc mnie przy tym. Powoli podniosłam się do pozycji siedzącej i
przeciągnęłam się. Spojrzałam na zegarek była 8.10. Poszłam żwawym krokiem do
garderoby. Postanowiłam ubrać coś luźniejszego i pójść pobiegać. Po chwili
miałam już wybrany zestaw
i ruszyłam ku łazience. Wykonałam poranną toaletę. O dziwo wyrobiłam się w 20
minut. Następnie ruszyłam do pokoju mojej przyjaciółki sprawdzić czy jeszcze
śpi. Po cichutku otworzyłam drzwi. Zobaczyłam za łóżku smacznie śpiącą Avril.
Uśmiechnęłam się na sam jej widok. Po cichutku drzwi do sypialni i ruszyłam na
dół do kuchni. Tam przy wielkim blacie siedziała ciocia. Od razu się przywitałam:
- Dzień dobry ciociu
- Cześć kochanie, co tak wcześnie wstałaś? –spytała pogodnie
- Po prostu poszłam wczoraj wcześnie spać- odpowiedziałam
posyłając jej lekko wymuszony uśmiech. Kobieta podeszła do stoły podając mi
talerz z tostami. Po chwili postawiała nutelle i dżem. Zabrałam się za jedzenie
mojego śniadania. Po skończonym posiłku podziękowałam i ucałowałam ciocię, a
następnie ruszyłam w stronę drzwi. Od razu po wyjściu założyłam słuchawki i
włączyłam ulubioną playlistę. Biegłam tak przed siebie gdy mój telefon
zawirował. Natychmiastowo stanęłam, odblokowałam urządzenie. Na wyświetlaczy
pojawiła się wiadomość od ojca:
„ Jeżeli nie wrócisz
do domu, do końca tygodnia, to znajdę Cię i zabije jak psa”
Moje źrenice powiększyły się niewiarygodnie. Ogarnęła mnie
pustka, bezradność, nienawiść i strach. Wiedziałam do czego był zdolny mój
ojciec. Zaczęłam biec najszybciej jak umiałam. Gnałam w nie znanym mi kierunku.
Gdy moje emocje trochę opadły, podniosłam głowę i zobaczyłam, że jestem w tym
samym miejscu co wczoraj. Nagle usłyszałam szelest. Byłam przerażona. Czyżby
ojciec zmienił zdanie i stwierdził, że pozbędzie mnie się od razu. Zaczęło mi
się kręcić w głowie gdy ujrzałam jakąś postać. Przed oczami zaczęło robić się
ciemno. Po głowie chodziło mi tylko jedno pytanie ‘Czy tak będzie wyglądał mój koniec’. Ostatnie co widziałam to
postać biegnącą ku mnie. Później już nic nie widziałam i nogi się ugięły. W
pewnym momencie moje powieki zaczęły powoli podnosić się do góry. Zamrugałam
kilka razy by przyzwyczaić się do światła. Powoli podniosłam się do pozycji
siedzącej. Poczułam okropny ból głowy. Nagle przypomniało mi się co się stało.
Zaczęłam się panicznie rozglądać. Zauważyłam siedzącego nie daleko mnie
chłopaka. Trochę mi ulżyło, ale z drugiej strony go przecież nie znam. Po
chwili nieznajomy odwrócił się w moją stronę. Miał włosy kolory bardzo ciemnego
blondu łożone w lekkim nie ładzie i ciemno brązowe tęczówki ledwo różniące się
od źrenicy. Po chwili nastolatek wstał i ruszył w moim kierunku. Bałam się co
zamierza zrobić. On jednak siadł obok mnie i przywitał się:
- Hej widzę, że już Ci lepiej. Jestem Christopher, ale
znajomi mówią mi Chris – powiedział pogodnie i posłał mi sympatyczny uśmiech,
jednak ja nie dala bym rady odwzajemnić gestu
- Hej t-tak j-j-uż mi-mi lepiej- odpowiedziałam jąkając się.
Nadal byłam przerażona, że ojciec może mnie zabić. Chłopak popatrzył mi w oczy
jakby próbował coś wyczytać z nich.- Jestem Demi – dokończyłam wypowiedź bez
entuzjazmu
- A więc Demi, wiesz, że masz piękne imię – oznajmił
pokazując szereg białych zębów
- Dziękuję Chris. Ile masz lat?- Zapytałam by zmienić temat
nie lubiłam jak ktoś prawi mi komplementy. Tata nie raz przyprowadzał mężczyzn,
którzy mieli z nim podpisać umowę i w zamian dawał im mnie na kilka dni. Każdy
bez wyjątku próbował się do mnie dobrać. Za każdym razem uciekałam i dostawałam
lanie od ojca.
- Mam siedemnaście, a ty?- odpowiedział odrywając mnie od
wspomnień
- Ja też- wycedziłam po cichu
Rozmawialiśmy jeszcze długo. Dowiedziałam się wielu rzeczy.
Na przykład, że jest sierotą i mieszka
razem z przyjacielem, że jego rodzice zginęli w wypadku samochodowym. Po tak
szczerych wypowiedziach i ja zdradziłam się mu wyznać moją historię. Gdy mu ją
wyznałam miał naprawdę zdziwioną minę. Pewnie spodziewał się rozpuszczonej
gwiazdki popu, która widzi tylko swój czubek nosa. Zdziwiło mnie kilka rzeczy,
jedną z nich było to, że tak szybko mu zaufałam. Jest drugą osobą, która zna
moją przeszłość. Po tym jak napłynęły mi łzy do oczu on bez zastanowienia
przytulił mnie. Mogę go już nazwać prawdziwym przyjacielem. Chris jest naprawdę
miłym, pomocnym i szczerym chłopakiem. Posiedzieliśmy jeszcze i ruszyliśmy w
stronę mojego domu. Wpuściłam nastolatka do niego. Od razu po wejściu rzuciła
się na mnie Avril. Gdy się ocknęła popatrzyła na Christopher’a z dziwnym wyrazem twarzy.
- Avril poznaj Christophera, Chris poznaj moją kochaną
przyjaciółkę Avril- powiedziałam z lekkim uśmiechem
- Hej – rzuciła Avril
- Cześć - odpowiedział bez entuzjazmu. Coś mi mówi, że zanim
ta parka się polubi minie trochę czasu. Wszyscy razem poszliśmy do salonu. Po
chwili przypomniało mi się, że mam na sobie struj do biegania, więc
powiedziałam tylko, że idę się przebrać. Weszłam szybko do garderoby i wybrałam
ten zestaw.
Szybciutko się przebrałam i poszłam do przyjaciół. Zdziwił mnie widok, który
zastałam w salonie. Oboje normalnie rozmawiali i śmiali się. Postanowiliśmy
urządzić sobie karaoke. Oczywiście najpierw zaśpiewała Avril swoją piosenkę.
Później Chris ze swoją, a
na koniec ja ze swoją
piosenką. Nie wiem czemu, ale jak skończyłam to oni zaczęli bić brawa przecież
wszyscy świetnie śpiewali. Następnie włączyliśmy jakiś horror. Siadłam koło
Chrisa. W trakcie filmu cieszyłam się, że tam siadłam gdy były straszne momenty
miałam się do kogo przytulić. Nawet nie zauważyłam kiedy zasnęłam.
*Jack*
Właśnie wróciłem z pracy szukam tej smarkuli. Dre się na
cały głos po domu, a ona nie odpowiada. Powinna być mi wdzięczna, że żyje. To
przez nią jej matka zginęła. Ten rozpieszczony bachor powinien być postawiony do
pionu. Jak nie zejdzie za pięć minut to zatłukę ją na śmierć. Przecież wie, że
dzisiaj przychodzi klient i zabiera ją na kilka dni. Zrobiłem sobie melisą na
uspokojenie nerwów. Jeszcze ta trasa koncertowa. Jak ona zaniedbuje swoje
obowiązki. Powinna mieć już trzy nowe piosenki. Z tą myślą odpłynąłem w krainę
snów.
* Rano Chris *
Obudziłem się z lekkim bólem głowy w obcym pomieszczeniu. Po
chwili przypomniało mi się, że to dom Demi. Byłem zdziwiony jej historią. Współczuje
jej takiego ojca. Nie rozumiem jak tak można krzywdzić własne dziecko. Gdy już wstałem uważając by nie obudzić
dziewczyn, poszedłem zwiedzić dom. W pewnym momencie natrafiłem na pokój
muzyczny. Chwyciłem za gitarę i zaczęłam grać. Uwielbiam to uczucie. Gdy gram
odchodzą jakiekolwiek problemy i wtedy myśli się najlepiej. Bardzo spodobała mi
się Avril. Ma piękne zielone tęczówki i blond włosy z kilkoma pasemkami rożnych
kolorów. Chyba zaproszę ją dzisiaj na piknik. Po tym pomyśle udałem się do
kuchni. Przygotowałem śniadanie dla dziewczyn i poszedłem je obudzić. Powoli
wstały i ruszyły za mną.
* Demi *
Obudził nas Chris. Poszłyśmy za nim i zjadłyśmy przepyszne
śniadanie. Następnie udałam się do pokoju by się przebrać w to i wykonać
poranną toaletę. Po skończonych czynnościach zeszłam po cichu na dół. Tam
usłyszałam jak Christopher zaprasza Av na piknik dzisiaj wieczorem. Byłam w
niebo wzięta gdy już skończył ją
zapraszać powoli zeszłam do samego końca schodów. Po półgodzinie Chris poszedł
do domu. Avril od razu powiedziała mi, że nie wie co ma założyć na piknik na,
który ją zaprosił. Chłopak miał po nią przyjść o osiemnastej.
- Spokojnie Av mamy jeszcze6 godzin do jego przyjścia –
próbowałam ją uspokoić
- Ale ja już muszę coś wybrać czy możesz mi pomóc- zapytała
trochę się powstrzymując od wrzasku
- Oczywiście chodź pójdziemy coś wybrać- odpowiedziałam
entuzjastycznie. Po godzinie miałyśmy wybrany idealny zestaw.
Sukienka podkreślała jej oczy, a do tego delikatne dodatki. Do tego
postanowiłam zrobić jej delikatny makijaż. Po decyzji w sprawie wyglądu
poszłyśmy zjeść obiad i obejrzałyśmy jakąś komedię. Gdy zostało pół godziny
Avril poszła się naszykować. Ja w tym czasie przygotowałam sobie kanapki. O
osiemnastej zadzwonił dzwonek do drzwi. Otworzyłam je. Stał tam nieźle
odstawiony Chris. Był w garniturze. Po chwili po schodach zeszła moja
przyjaciółka. Widziałam tan tajemniczy błysk w oku Christophera. Moi przyjaciele
już poszli w nieznaną stroną, a ja stwierdziłam, że mam ochotę pograć na
fortepianie. Poszłam zatem do Sali muzycznej. I zaczęłam grać to. Oderwałam się od
świata. To jest nie opisane co muzyka może robić z człowiekiem. Wszystkie
wspomnienia wróciły. Z oczy popłynęło mi kilka łez. Gdy już kończyłam ten utwór
drzwi do pokoju otworzyły się, a w nich stał \ stała….
*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`*`
Hej kochani !!!
Przepraszam za opóźnienie, ale musiałam pomóc w przygotowaniach do świąt. Starałam się rozkręcić trochę akcję i napisać trochę dłuższy rozdział.
Jak myślicie kto stał w drzwiach?
Mam nadzieję że się podoba. Wesołych świąt
~Gumycollie
piątek, 11 kwietnia 2014
Rozdział 1
Po wylądowaniu i odebraniu bagaży, zaczęłyśmy się rozglądać
za moją ciocią. Nigdzie jej nie widziałam. Nagle Avril mnie szturchnęła i
wskazał na wysokiego mężczyznę z kartką w ręku. Na niej było napisane moje
nazwisko. Ruszyłyśmy w jego stronę. Gdy już doszłyśmy powiedziałyśmy chórem :
- Dzień dobry
-Dzień dobru czy Pani to Demi … .Demi Lovato? – spytał
- Tak to ja, a kim Pan jest? – zapytałam grzecznie
- Jestem jednym z pracowników Pani cioci, mam na imię William
– odpowiedział ze spokojem w głosie -
Czy możemy już pójść do samochodu by pojechać do domu Pańskiej cioci? –
zapytał
- Tak pewnie, a gdzie mamy iść? – powiedziałam z lekkim
zdziwieniem
- Idźcie za mną- powiedział krótko i stanowczo
Ruszyliśmy ku wyjściu z lotniska. Pod nim czekała na nas
limuzyna. William, jak gentleman otworzył nam drzwi pojazdy. Weszłyśmy do
środka. On udał się na miejsce kierowcy. Po chwili ruszyliśmy w drogę do domu mojej
kochanej cioci. Jechali my tak jakieś 20 minut. Gdy podjeżdżaliśmy wyjrzałam
przez okno i zobaczyłam tam willę
z basenem. Razem z Avril wyszłyśmy z pojazdu. Wilson pomógł nam
z bagażami. Szłyśmy powoli ku drzwiom. Gdy otworzyłyśmy je ujrzałyśmy duży hol.
Ściany pokryte były farbą o kolorze kawy
z mlekiem. Wisiały na mich różne obrazki, ale nie przyglądałam się za bardzo. P
wejściu dalej ukazał się wielki salon.
Byłam pod wielkim wrażeniem. Szłyśmy dalej, aż doszłyśmy do wejścia
na górę. Obie stwierdziłyśmy, że zanim pójdziemy na górę zobaczymy jeszcze
kuchnię. Wyglądała cudownie ściany miały kolor beżu i bieli. Była to nowoczesna
kuchnia. Nic dodać nic ująć. W końcu skierowałyśmy się ku górze. Najpierw
poszłyśmy do swoich pokoi.
Mój wyglądał tak:
A Avril tak:
Gdy moja przyjaciółka zaczęła się rozpakowywać ja obejrzałam jeszcze moją
Łazienkę:
I garderobę:
Następnie udałam się na dalsze zwiedzanie domu. Obejrzałam już wszystkie pokoje prócz jednego. Gdy powoli nacisnęłam klamkę. Za drzwiami ujrzałam pokój muzyczny. Było tam studio nagraniowe, fortepian, gitary: elektryczne, klasyczne, akustyczne i basowe, a także perkusja i wiele innych instrumentów. Coś mnie podkusiło i siadłam przy fortepianie. Tak dawno na nim nie grałam. Postanowiłam moje uczucia przerodzić w muzyka. I
zaczęłam grać to . Gdy już kończyłam usłyszałam kroki, więc wstałam od fortepianu i jak najszybciej wyszłam z tam tond. Zobaczyłam uśmiechniętą przyjaciółkę idącą w moim kierunku. Uśmiechnęłam się na sam jej widok. Dziewczyna obrazu zaczęła rozmowę:
- Słyszałam jak grasz to było wspaniale. Kiedy ty się tego nauczyłaś? Co? Musisz to robić wcześniej - powiedział to z radości i z obawą w głosie. Ja tylko strzeliłam buraka i wzięłam głęboki oddech.
- Kiedyś robiłam to częściej, ale dawno straciłam chęć do grania na fortepianie. Lecz dzisiaj mnie coś tak jakby popchnęło do niego. Nauczył mnie na nim grać mój ojciec, który jest już tylko w moich wspomnieniach. Zmienił się - odpowiedział z żalem w głosie Koleżanka zauważyła moją zmianę nastroju więc szybko zmieniła temat.
-A wiesz może, gdzie jest Twoja ciocia - zapytała
- No właśni to ona miała po nach pojechać a nie jej pomocnik. Choć zapytamy się go - odpowiedziałam ochoczo
- Dobra- po tych słowach udałyśmy się w stronę kuchni. Gdy zobaczyłyśmy mężczyznę robiącego kanapki odrazu zapytałyśmy:
- Hej wiesz może gdzie jest ciocia? - udawałam uśmiech by niczego się nie domyślił
- Tak coś jej wypadło w pracy. Pewnie wróci wieczorem - ja tylko posłałam mu uśmiech w podzięce i pobiegłam na górę. Postanowiłam pobiegać, więc przebrałam się w to . Wychodząc krzyknęłam, że wychodzę. włączyłam muzykę i założyłam słuchawki. Biegłam nie znając drogi. Biegłam przez park, aż do lasu. Wbiegłam do niego, aż przystanęłam na polani. Znajdowało się tam małe jeziorko. Nagle usłyszałam trzask łamiących się gałęzi. Szybko wstałam i zaczęłam biec przed siebie. Po godzinie wróciłam do domu. Szybko zjadłam kolacje, wykąpałam się i poszłam spać.
~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*
Hej! Sory, że tak długo musieliście czekać, ale nie miałam czasu ani weny i wiem , że nie wyszedl mi ren rozdział. Przepraszam za wszystkie błędy. Piszcie kom i jak wam się podoba nowy szablon?
~Gumycollie
zaczęłam grać to . Gdy już kończyłam usłyszałam kroki, więc wstałam od fortepianu i jak najszybciej wyszłam z tam tond. Zobaczyłam uśmiechniętą przyjaciółkę idącą w moim kierunku. Uśmiechnęłam się na sam jej widok. Dziewczyna obrazu zaczęła rozmowę:
- Słyszałam jak grasz to było wspaniale. Kiedy ty się tego nauczyłaś? Co? Musisz to robić wcześniej - powiedział to z radości i z obawą w głosie. Ja tylko strzeliłam buraka i wzięłam głęboki oddech.
- Kiedyś robiłam to częściej, ale dawno straciłam chęć do grania na fortepianie. Lecz dzisiaj mnie coś tak jakby popchnęło do niego. Nauczył mnie na nim grać mój ojciec, który jest już tylko w moich wspomnieniach. Zmienił się - odpowiedział z żalem w głosie Koleżanka zauważyła moją zmianę nastroju więc szybko zmieniła temat.
-A wiesz może, gdzie jest Twoja ciocia - zapytała
- No właśni to ona miała po nach pojechać a nie jej pomocnik. Choć zapytamy się go - odpowiedziałam ochoczo
- Dobra- po tych słowach udałyśmy się w stronę kuchni. Gdy zobaczyłyśmy mężczyznę robiącego kanapki odrazu zapytałyśmy:
- Hej wiesz może gdzie jest ciocia? - udawałam uśmiech by niczego się nie domyślił
- Tak coś jej wypadło w pracy. Pewnie wróci wieczorem - ja tylko posłałam mu uśmiech w podzięce i pobiegłam na górę. Postanowiłam pobiegać, więc przebrałam się w to . Wychodząc krzyknęłam, że wychodzę. włączyłam muzykę i założyłam słuchawki. Biegłam nie znając drogi. Biegłam przez park, aż do lasu. Wbiegłam do niego, aż przystanęłam na polani. Znajdowało się tam małe jeziorko. Nagle usłyszałam trzask łamiących się gałęzi. Szybko wstałam i zaczęłam biec przed siebie. Po godzinie wróciłam do domu. Szybko zjadłam kolacje, wykąpałam się i poszłam spać.
~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*
Hej! Sory, że tak długo musieliście czekać, ale nie miałam czasu ani weny i wiem , że nie wyszedl mi ren rozdział. Przepraszam za wszystkie błędy. Piszcie kom i jak wam się podoba nowy szablon?
~Gumycollie
czwartek, 27 marca 2014
Prolog
Rano promienie słońca padające
na moją twarz. Obudziły mnie. Powoli się podniosłam z wygodnego łóżka.
Podeszłam do lustra. Widok, który ujrzałam mnie przeraził. Byłam cała w
siniakach i zadrapaniach. Mój ojciec znowu wczoraj mnie pobił. Ja już nie mogę tak żyć. On kiedyś nie był
taki. Chcę odzyskać mojego kochanego tatusia, ale to chyba już nie możliwe. On
zniknął po śmierci mamy. Brakuje mi jej. Po moich krótkich przemyśleniach.
Poszłam się przebrać w to. Zeszłam na dół na śniadanie. Na szczęście tata już
pojechał do pracy. Zrobiłam sobie kanapki. Po posiłku postanowiła zadzwonić do Avril.
*Rozmowa*
- Hej, kochanie chcesz do mnie wpaść- powiedziałam słodko
- Cześć, no pewnie
będę za 20 minut – odpowiedziała
- Pa pa buraczki
- Pa pa kochana
* Koniec rozmowy *
Poszłam na kanapę i włączyłam telewizor. Latała Mo
programach, ale wszędzie były same nudy. Wyłączyłam urządzenie. Po chwili
usłyszałam dzwonek do drzwi. Podniosłam się i szybko je otworzyłam.
Uśmiechnęłam się na widok Avril. Ona odwzajemniła mój gest i weszła do środka.
- Hej, kochana opowiadaj co u Ciebie – powiedziałam radośnie
zmierzając do kuchni
- Cześć wszystko dobrze, a u Ciebie- spytała patrząc się na
moje ręce
- Jakoś leci. Może chcesz coś do picia? – spytałam
- Tak jak masz sok to poproszę – odpowiedział
- Już się robi- powiedziałam
- Czy ojciec znowu cię pobił? – spytała z powagą i troską w
głosie
- Tak – burknęłam pod nosem. Niestety ona to usłyszała
- Tak już nie może być – krzyknęła nagle
- Ale co mam zrobić? – posmutniałam ponieważ nie lubiłam
rozmawiać na ten temat
- Wyprowadź się- odpowiedział
- Ale do kąd? – zapytałam
- Nie wiem masz gdzieś jeszcze rodzinę? – zapytała stanowczo
- Tak mam ciocię w Londynie- odpowiedziałam posłusznie
- No to pakujcie wyjeżdżasz do Londynu
- ale… - nie zdążyłam dokończyć bo przerwała mi Avril
- Nie ma żadnego ‘ale’ jasne. Jedziesz i koniec –
powiedziała stanowczo
- Nie chcę Cię tu zostawić- powiedziałam smutno
- No to pojadę z Tobą – powiedziała i uśmiechnęła się do
mnie sympatycznie
- To biegnij do siebie i się spakuj, a ja zarezerwuje bilety
– powiedziałam
- To pa kochana i zadzwoń jak już się spakujesz –
odpowiedziała
- Dobrze pa pa – powiedziałam , a po chwili Avril wyszła
Pobiegłam szybko na górę i włączyłam komputer. Błyskawicznie
znalazłam tanie bilet na dzisiaj. Wyciągnęłam walizkę i zaczęłam się pakować.
Była dopiero 13.00, a samolot mamy o 20.00. Po godzinie wszystko było już
ułożone. Wysłałam sms’a Avril:
‘Hej kochana wylot
mamy o 20.00 wpadnij do mnie o 18.00. Do zobaczenia. Pa pa xx’
Po chwili dostałam odpowiedź:
‘Oki to do zobaczenia xx’
Odłożyłam telefon na szafkę i zeszłam na duł zrobić sobie
coś do jedzenia. Po posiłku poszłam do pokoju muzycznego i zaczęłam grać i
śpiewać to.
Zatonęłam w muzyce. Byłam we własnym świecie. Gdy skończyłam śpiewać była już
17.30. Postanowiłam zadzwonić do cioci i poinformować ją o moim przylocie. Tak
też zrobiłam.
*Rozmowa*
- Halo? – powiedziałam spokojnie
- Halo kto dzwoni?
- Dzień dobry jestem Demi Lovato – odpowiedziałam na pytanie
- Cześć słonko, co u Ciebie?- kobieta zapytała
-Jakoś leci, ale pomyślałam, że może polecę do Ciebie na
jakiś czas?
- No pewnie ja zawsze chętnie- powiedziała promiennie
- A czy bym mogła przylecieć do Ciebie jutro razem z
koleżanką, bo dzisiaj mamy wylot do Londynu?- spytałam nie śmiało
- Pewnie,
wpadajcie. Zaraz po proszę kogoś by przygotował wam pokoje – Odpowiedziała moja
najukochańsza ciocia
- Dziękuje, kocham Cię
- Ja Ciebie też, a o której mam po was podjechać na
lotnisko? – zapytała
- Najlepiej byś była po nas o 22.00, bo wylot mamy o 20.00 –
odrzekłam
- Dobrze kochanie na pewno będę, ale muszę już kończyć –
pożegnała się
- Dobrze. Pa pa
*Koniec rozmowy*
Po skończonej rozmowie poszłam sprawdzić czy wszystko
zabrałam. Wzięłam jeszcze moją ulubioną gitarę którą dostałam od mamy i
zapakowałam ją do futerału. Po chwili zadzwonił dzwonek do drzwi. Szubko
zbiegłam z góry i otworzyłam je. Za nimi
ujrzałam uśmiechniętą Avril trzymającą walizkę. Wpuściłam przyjaciółkę do domu.
Miałyśmy jeszcze wolne półgodziny do wyjazdu na lotnisko. Rozmawiałyśmy
podekscytowane. Ja w duchu modliłam się by mój tata nie wrócił wcześniej. Gdy
wybiła godzina dziewiętnasta wyszłyśmy z domu pi pojechałyśmy na lotnisko. Po
godzinie siedziałyśmy w samolocie. Włączyłam muzykę i założyłam słuchawki. Po
chwili udałam się do krainy morfeusza. Obudziła mnie moja bff. Mówiąc że
właśnie wlatujemy do Londynu. Szubko wyjrzałam przez okno i zobaczyłam tam.
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Hej mam nadzieję, że podoba się prolog. Z góry przepraszam za wszystkie błędy. Niedługo dodam pierwszy rozdział. Bardzo i to bardzo proszę o komentarze. to jest dla mnie dodatkowa motywacja do pisania. Chciałam wam też podziękować, że czytacie.
PRZECZYTAŁEŚ - SKOMENTUJ
~Gumycollie
poniedziałek, 3 marca 2014
Nowi bohaterowie
Demi Lovato- zwariowana, utalentowana dziewczyna, ale ma pełno problemów w domu. Ojciec zmusza ją do strasznych rzeczy. Ma 17lat ma własnego nauczyciela z powodu wielu koncertów. Dziewczyna czuje się nie kochana przez rodziców i zamyka się w sobie gdyby nie muzyka była by zdolna popełnić samobójstwo. Jej najlepszą przyjaciółką jest Avril Lavigne. Demi nie ma chłopaka. Lubi grać na gitarze i fortepianie. Umie także grać na perkusji.
Avril Lavigne - jest najlepszą przyjaciółką Demi także piosenkarką. Jest zwariowana i zawsze szczęśliwa.Ma 17 lat. Stara się jak może żeby pocieszyć Demi
Nathan Wilson- ma 17 lat. Pracuje u cioci Demi . Bardzo miły, zabawny i pracowity chłopak. Umie grać na gitarze elektrycznej i klasycznej.
Jack Lovato - ojciec Demi po stracie żony zaczął się znęcać nad córka. Ma 45 lat.
Amelia Lovato - Ciocia Demi . Ma 27 lat. Mieszka w Londynie. Jest pogodną i miłą kobietą. Lubi śpiewać i grać na fortepianie. Jest producentka muzyczną.
~~*~~*~~~*~~~*~~~*~~~*~~~*~~~*~~~*~~~*~~~*
Hej
Powracam!!!! Nowi bohaterowie. Nowe opowiadanie. Mam nadzieje, że się spodoba będę starała się pisać często max tydzień przerwy. Bohaterowie są zmyśleni jak całe opowiadanko. To nigdy nie miało miejsca!! Błagam o komentarze!!! Pamiętajcie im więcej komentarzy tym większa motywacja i szybciej posty. Niedługo pojawi się prolog. Miłego czytania i z góry przepraszam za błędy
~Gumycollie :)
poniedziałek, 24 lutego 2014
poniedziałek, 30 grudnia 2013
Hej
Mogła bym napisać kolejną ckliwą historię o nastolatkach, ale po co. Te wszystkie filmy, które oglądałam to ciągle to samo, ale i tak je kocham, ale to tak naprawdę rzadko kiedy się zdarza np.: "Gwiazda Popu" od kiedy gwiazda idzie do publicznej szkoły i najpierw chce wykorzystać najbrzydszą i najmądrzejszą uczennice w szkole, a potem się zakochuje. Wogulę rzadko kiedy popularna osoba w szkole zadaje się z tymi nie popularnymi. Są to rzadkie, a nawet bardzo rzadkie przypadki. Dla tego stwierdziłam, że napisze chociaż trochę realniejszą historię.Opowiadać będzie o jednej z moich koleżalnek. Niby zwyczajnej, lecz chyba raczej nie. Ma ona na imię Ally. Jest dwunastolatką . Chodzi do szkoły nie jest to zwyczajna dziewczyna. Ally kocha psy i wilki. Boryka się także z wieloma problemami. Pomaga jej najlepsza przyjaciółka Kate. Obie kochają śpiewać. No ale przejdźmy do historyjki.
Ally chodząc do szkoły z roku na rok zauważała, że nie jest taka jak inne dziewczyny. One były często nieszczęśliwie zakochane, lub miały chłopaków. Nawet najbrzytsza z klasy której chłopaki z klasy nie lubili miała już kilku chłopaków. Ally od pierwszej klasy nie podobał się żaden i to żaden chłopak. Nie potrafiła się zauroczyć. Co prawda niebyła najpiękniejsza, ale chciała się choć nieszczęśliwie zauroczyć. Próbowała nawet na siłę, ale to nic nie dawało. Smutno jej było jak na imprezie dziewczyny tańczyły z chłopakami, a ona siedziała sama. Lecz poprawiało jej humor śpiewanie jej koleżanka zawsze na przerwach śpiewała z nią. Ally to kochała. Wychodziło jej to całkiem nieźle. To była jaj pasja. Pisała nawet własne piosenki. Nikomu z rodziny nigdy tak łatwo nie wchodziły teksty i muzyka do głowy jak jej. To był jej atut. Kochał także niebo nocą gwiazdy i księżyc. Jej ulubionym kolorem od zawsze był niebieski. Jej oczy były tego koloru. Niedługo po dyskotece przyszły święta. Jej koleżanka powiedziała że po nich da jaj prezent. Minęła Wigilia i Boże Narodzenie. Ally zrobiła się głupio, że Kate ma dla niej prezent a ona dla niej nie. Pomyślała że zrobi coś dla niej. Wieczorem zaczęła robić naszyjnik. Po ukończeniu go. Gdy kładła się spać coś ją tknęło i pomyślała o wilkach i o ciemności, że wsumię to kiedy było ciemno to dopiero wtedy przychodziły do niej rozmyślenia. Także o tym, że ten naszyjnik nie był w stylu Kate, tylko jej więc postanowiła go zatrzymać .Następnego dnia postanowiła zrobić podobny dla jaj przyjaciółki. Tak zrobiła. Gdy nadszedł wieczór jak zwykle włączyła komputer i film. Opowiadał o dziewczynie, która zakochuje się w przystojnym chłopaku. Norma. Lerząc w łóżku rozmyślała o tym jak można się zakochać i o tym jak to jest możliwe. W pisując w wyszukiwarkę hasło wilki zaciekawił ją jeden z obrazków. Był na nim animowany wilk. Szary z pasemkiem niebieskiego w grzywce. Znalazł także obrazek z białym animowanym wilkiem, który na szyji miał bardzo podobny naszyjnik, jak jej. Zaczęła się zastanawiać jak to jest możliwe skoro ona wymyśliła ten naszyjnik i nigdy nie widziała tego obrazka. Było już późno więc poszła spać. Śnił jej się ten wilk z naszyjnikiem. Biegł przez wodę a wokół jego naszyjnika świeciło się niebieskie światło. Z samego rana włączył komputer i weszła na tą samą stronę zdjęcie nadal tam było. Uznała że to po prostu wyobraźnia płata jaj figle.Więc włączyła swoją ulubioną płytę i zaczęła śpiewać. Czuła się jak w transie.Miną sylwester i nadszedł czas powrotu do szkoły. Ally Znowu musiała się męczyć. Tego wieczora czuła się dziwnie więc poszła szybko spać. Minęło kilka tygodni do klasy przyszedł nowy uczeń. Był to blondyn, jego włosy były średniej długości miał także piękne brązowe oczy.Ally na przerwie jak zwykle siedziała z Kate na ławce i była zapatrzona w kajet. Pracowała nad nową piosenką. Chciała zaśpiewać ją Kate. Ally zaczęła właśnie śpiewać pierwszą zwrotkę by pokazać Kate tępo po pierwszej linijce przebiegł koło nich przebiegł ten nowy. Miał na imię Alexander, ale wszyscy na niego Alex. Alex zatrzymał się za filarem by posłuchać. Ally nie widząc tego śpiewała dalej. Alex słuchał jak zaklęty gdy skończyła . Podbiegł do niej i powiedział, że pięknie śpiewa. Ally zawstydzona podziękowała i zamknęła zeszyt, i odeszła. Nie wiedział coś się z nią dzieję. Nigdy tak nie uciekała. Po powrocie do domu nie mogła przestać o tym myśleć.Po obiedzie jak co środę poszła na basen. Pan powiedział, że do grupy dołączył ktoś nowy. Po chwili z szatni wyszedł Alex. Ally nie wiedziała co się dzieje spytała Pana czy to ten uczeń. Niestety nauczyciel potwierdził to przypuszczenie. Alex także miał pływać na torze Ally. Ally lekko się zasmuciła, ponieważ przyszła na basen zmyślą, że odpocznie. No cóż, ale nadal płynęła pierwsza. Gdy Alex zobaczył Ally trochę się zląkł, ponieważ zauważył jak wskakuje do wody. Płynęła tak szybko jak tylko mogła bo nie chciała się spotkać na końcu basenu z Alexem. Specjalnie płynęła z nawrotami. Po treningu szybko się ubrała i wysuszyła włosy. Chciała z tam tond wyjść jak najszybciej. Lecz Alex zauważył ją jak wychodziła. Pobiegł do niej i spytał w którą stronę idzie niestety szedł w tą samą stronę. Ally stwierdziła, że skoro i tak idą razem to, może warto go lepiej poznać. Po powrocie do domu nie mogła o nim przestać myśleć. Następnego dnia powiedziała o tym co się stało poprzedniego dnia Kate. Kate nie mogła w to uwierzyć. Gdy dziewczyny siadły na ławce. Zaraz podbiegł Alex i spytał czy może posłuchać. Dziewczyny się zgodziły. Ally jak zwykle zaczęła śpiewać pierwszą zwrotkę. Alex siadł koło Kate i słuchał uważnie. Ally w myślach zastanawiała się czemu tak dziwnie jej się śpiewa tą piosenkę. Po krótkiej chwili zastanowienia zauważyła, że od kąt pojawił się Alex dziwnie się czuje.Ally śpiewając refren popatrzyła się na niego i spojrzała mu w oczy. Ally była pewna zakochała się w nim. Alex też był w niej zakochany. Alex pytał się chłopaków czy Ally by się z nim umówiła . Oni mu odpowiedzieli, że na pewno. I się spytali czy na pewno to z nią chce być. On był przekonany. Po lekcji zapytał czy chciała by z nim iść do kina. Ally ze zdziwieniem zgodziła się. Następnego dnia wybrali się na film. pod koniec filmu Alex popatrzył na Ally, a ona na niego Alex jednym ruchem pocałował Ally. Po chwili Ally otworzyła oczy w domu okazało się że to był tylko sen, ale najpiękniejszy sen w jej życiu. Może kiedyś Ally odnajdzie swojego Alexa. KONIEC!!!
Mam nadzieję że się podobała
Komentujcie
Wasza
GAMYCOLLIE :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)







